فرآیند چله پیچی در تولید فرش ماشینی

چله کشی

چله پیچی در تولید هر نوع فرش، یک مرحله‌ی مهم و فوق حساس محسوب می شود؛ یعنی اگر در این مرحله دقت کافی به خرج داده نشود، بافت نهایی فرش مطلوب نخواهد بود. فرآیند چله پیچی برای تهیه‌ی فرش‌های ماشینی متفاوت از چله کشی در  فرش‌های سنتی و دستبافت هستند. خب این امر طبیعی است چرا که به طور کلی بافت این دو نوع فرش با هم تفاوت‌های اساسی دارند. پس مراحل مختلف بافت آن‌ها هم باید با هم فرق داشته باشد. برای بافت فرش ماشینی نخ تار یا همان نخ چله باید بر روی غلتک مخصوصی که برای این کار تعبیه‌شده است، قرار بگیرد. در حقیقت این مرحله از تولید فرش ماشینی را چله پیچی می‌گویند.
با وبلاگ جانان کارپت در ادامه همراه باشید.

انواع چله پیچی برای ایجاد فرش ماشینی کدم‌اند؟

چله پیچی فرش ماشینی در کارخانه‌ها عمدتاً به دو صورت شکل می‌گیرد:

  • مستقیم
  • غیر مستقیم
چله کشی
چله کشی به روش مستقیم

در روش مستقیم، نخ‌های چله همگی پس از عبور از تنتشر، شانه و میله به شکل مستقیم بر غلتک چله پیچیده می‌شوند. در حقیقت منظور از نام‌گذاری این روش، پیچیده شدن مستقیم سرنخ‌های تار به غلتک می‌باشد. در این روش تمام نخ‌ها از شانه زیگزاگی رد می‌شوند. این شانه خود باعث می‌شود تمام نخ‌هایی که به طور همزمان به سمت غلتک در حال عبور هستند، صاف شوند. در ضمن شایان ذکر است که وجود فواصل منظم در بین نخ‌های تار، مدیون وجود همین شانه است. منطقی است که به علت همزمان پیچیده شدن نخ‌ها در این روش، شاهد سرعت عمل بالاتری در این نوع از چله پیچی باشیم؛ اما موضوعی که مطرح است آن است که در این مرحله باید به تمام نخ‌های چله توجه شود.

در حقیقت پیش می‌آید که در حین انجام شدن این فرایند نخ‌ها دچار ایراداتی شوند و یا حتی باعث شود برخی نخ‌ها در چله پیچی حضور نداشته باشد. پس حتماً باید تمام نخ‌هایی که از شانه عبور و بر روی غلتک پیچیده می‌شوند، سالم باشند تا ما بتوانیم در نهایت این مرحله را با موفقیت و به طور کاملاً صحیح پشت سر بگذاریم.

چله کشی به روش غیر مستفیم

در کارخانه‌های تولید فرش ماشینی ممکن است از روش دیگری به نام چله پیچی غیر مستقیم یا بخشی استفاده شود. در این روش برعکس روش قبل، نه تار به صورت بخش بخش بر روی غلتک پیچیده می‌شوند. در واقع در این مرحله ابتدا نخ‌ها پس از عبور از شانه و تنستر، ابتدا تکی تکی بر روی درام شیب دار قرار می‌گیرند. پس از آنکه تمام نخ تارهای مورد نیاز برای بافت یک فرش بر روی تامبور قرار گرفت، به یکباره آماده‌ی قرار گرفتن روی غلتک خواهد شد؛ یعنی از تامبور گشوده شده و به غلتک اضافه خواهد شد.

همیشه گفته می‌شود که بین این دو روش، مزایا و معایبی هم وجود دارد. سرنخ چله در روش دوم می‌تواند در تعداد بالاتری انتخاب شود. در صورتی که این امکان در روش اول وجود نخواهد داشت. در روش چله پیچی مستقیم، ممکن است دقت کافی بر پیچیده شدن سر نخ‌ها وجود نداشته باشد؛ اما در نوع بخشی، از آنجا که نخ‌ها به صورت بخش‌های جداگانه بر روی غلتک پیچیده می‌شوند، دقت بالاتری خرج این کار می‌شود. از این رو ممکن است در تعداد سر نخ‌های یکسان، چله پیچی بخشی با کیفیت‌تر روش مستقیم انجام شده باشد.

خالی از لطف نیست اگر بگوییم به علت اصطکاک و ساییده شدن نخ‌ها در اثر قرار گرفتن در معرض شانه، فرآیند دیگری به نام پارافین زنی برای چله ها انجام می‌شود تا نسبت به این کار مقاوم شوند.